Την Άννι τη σκότωσε ο Όουεν.
Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας ότι ο κόσμος θα μας δεχτεί...
σαν ανθρώπινα όντα. Είμαστε τέρατα.
Όλα όσα είχαμε με τον Όουεν, είναι για τα σκουπίδια.
Είναι απλά άνθρωποι; Τότε είναι δικό μας το λάθος που θέλουμε να τους μοιάσουμε.
Είμαι μέσα.
Γνωρίζουμε ανθρώπους, τους ερωτευόμαστε...
και όταν χωρίζουμε, αφήνουν επάνω μας σημάδια έτσι ώστε να τους θυμόμαστε.
Οι εραστές μας, μάς σμιλεύουν.
Μας καθορίζουν, είτε είναι για καλό είτε είναι για κακό.
Όπως στο φλιπεράκι, χτυπάμε επάνω τους και μετά αλλάζουμε κατεύθυνση...
ωθούμενοι από την επαφή.
Και αφού χωρίσουμε, μπορεί να μείνουμε σημαδεμένοι.
Μα είμαστε δυνατότεροι...
ή πιο ευάλωτοι, ή με μεγαλύτερη ανάγκη, ή θυμωμένοι, ή ένοχοι.
Αυτό δεν αλλάζει ποτέ.
Οι εραστές μας, παραμένουν μέσα μας λες και είναι φαντάσματα...
που στοιχειώνουν τους διαδρόμους και τα άδεια δωμάτια.
Μερικές φορές ψιθυρίζοντας.
Άλλες φορές φωνάζοντας.
Αόρατοι, μα...
πάντα εκεί.
Περιμένουν.
Being Human Σεζόν 1 Επεισόδιο 5
Fight For Freedom The GreekTVSubs Supporters
Απόδοση Διαλόγων X-BeingHumanTeam [edesp, matovel]
Κι άλλη μαρμελάδα.
- Πόσες είναι σύνολο; - Με αυτό... 11 βάζα.
Αναρωτιέμαι τι τους κάνει να πιστεύουν πως χρειαζόμαστε μαρμελάδα.
Είναι μια χειρονομία. Αισθάνονται ένοχοι.
Ναι, όπως όταν έγραφαν "Παιδεραστής" στην εξώπορτα.
- Θα στοιχειώσω τον Όουεν. - Εντάξει.
Νομίζω πως γι' αυτό είμαι ακόμα εδώ. Βασικά είμαι σίγουρη, απλά νόμιζα πως...
έπρεπε απλά να μάθω τι συνέβη. Αλλά προφανώς δεν ήταν αυτό, μιας και...
είμαι ακόμα εδώ.
- Έχεις μιλήσει με τον Μίτσελ; - Που τέτοια τύχη;
- Δεν τον έχω δει καθόλου. Εσύ; - Έχω να τον δω από τη νύχτα που...
από τη νύχτα του ατυχήματος.
Χρειάζεσαι καθόλου βοήθεια;
Ναι, σ' ευχαριστώ. Δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω, μα...
Θα ήθελα απλά να πω πως... καταλαβαίνω...
γιατί το κάνεις αυτό. Αλλά δεν θέλω να φύγεις.
Θα το θυμάμαι!
Ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα ο διευθυντής του ξενοδοχείου...
ο οποίος παγώνει.
Εγώ είμαι στη φάση που κάνω τσιγάρο, ενώ το πρόσωπο του Μίτσελ είναι...
γεμάτο αίματα και υπάρχει και μια νεκρή κοπέλα στο κρεβάτι.
Μιας και το θυμήθηκα, θα περάσει από εδώ αργότερα.
Ο διευθυντής λοιπόν έχει μείνει κάγκελο με την όλη σκηνή...
και κυριαρχεί σιωπή.
Πετάγεται λοιπόν ο Μίτσελ και λέει...
"Γραφείο τελετών."
Δεν μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά μου για την επιστροφή του Μίτσελ.
Αυτές είναι συναρπαστικές στιγμές, φίλοι μου.
Ξέρω πως το έχω ξαναπεί, κοίτα πως χασκογελάνε όλοι.
Ξέρουν τι θέλω να πω. Μα είναι αλήθεια. Ελάτε, να το πούμε όλοι μαζί.
Κανείς δεν μένει πίσω.
Πίσω. Έλα εδώ.
Σας ευχαριστώ που με δεχτήκατε πίσω.
Έχω δει το αληθινό πρόσωπο των ανθρώπων και ανήκω εδώ.
Είμαι σπίτι τώρα.
Μπορείτε να μου εξηγήσετε κάτι;
Ένα γραφείο τελετών; Δεν μου έχει κάτσει και πολύ καλά.
Δεν είναι κάπως κλισέ;
Είναι μια πρακτική λύση.
Όταν οι νεοσύλλεκτοι πεθάνουν, τους φέρνουμε εδώ.
Δεν είναι όμως μόνο αυτό.
Η ύπαρξη μας είναι η συνένωση της ζωής με το θάνατο.
Τα νεκροταφεία, τα νοσοκομεία, τα γραφεία τελετών...
είναι τα μέρη όπου οι δυο κόσμοι συναντιούνται και αλληλεπικαλύπτονται.
Νιώθουμε στο σπίτι μας εδώ.
Αυτές είναι οι εκκλησίες μας.
Εκτός αυτού, υπάρχει και άφθονος χώρος για αποθήκευση.
Είναι πραγματικά υπέροχο που γύρισες σε εμάς.
Όουεν.
Όουεν!
- Αυτό ήταν; - Είναι τελείως χάλια, έτσι;
- Τι θα έκανε ο Πάτρικ Σουέζ; - Τι εννοείς;
Τι αποτέλεσμα θέλεις να έχεις;
Ίσως θα ήταν χρήσιμο να ξέραμε τι θέλεις να επιτύχεις.
- Θέλω να ομολογήσει. - Πες του το λοιπόν.
- Ομολόγησε. - Ομολόγησε...
Τόνισε το λίγο παραπάνω... σεεεε!
Ομολόγησεεεε...
Ομολόγησεεεε!
Αυτό ήταν πολύ καλό. Κάνε και κάτι τρομακτικό.
Κάτι σαν...
"Είμαι το Σκότος! Είμαι ο Θάνατος!"
Είμαι το Σκότος!
Είμαι ο Θάνατος!
Δεν είναι όπως στις ταινίες, έτσι δεν είναι;
Δεν ξέρουμε καν αν θα μπορεί να σε δει.
Θα με δει.
Τώρα είναι αλλιώς. Ξέρω τι πρέπει να κάνω.
Ίσως υποτιμάμε τι μπορεί να του κάνει αυτό.
Θυμάσαι που είπα ότι θέλω να τον κάνω να ομολογήσει;
Δεν είναι μόνο αυτό.
Θέλω... να τον τρομάξω.
Να τον κάνω...
να κλάψει και να ικετέψει και να ουρλιάξει. Δεν είναι μόνο η δικαιοσύνη.
Είναι πιο περίπλοκο.
Είναι λάθος αυτό;
Είναι ανθρώπινο. Δεν είναι όλα ωραία όταν είσαι άνθρωπος.
- Ξέρεις πως πάει. - Μπες μέσα.
Έτοιμος να χαρίσεις λίγη χαρά;
Ντάνκαν Τζόνσον. 41 ετών.
Έχει κυτταρομεγαλοϊό μέσω AIDS. Έχει το πολύ 5 μήνες ζωής.
- Τι κάνει; - Είναι μηχανικός.
Ξέρεις τι ήθελα να γίνω εγώ; Αρχιτέκτονας.
Μικρός είχα ένα εικονογραφημένο βιβλιαράκι.
Οβελίσκους και κάστρα και ναούς.
Τα ονειρευόμουν.
Και τα δικά μου κτίρια, φυσικά. Ήταν...
σαν πολύχρωμα τετράγωνα σκορπισμένα στο βουνό.
Ακόμα το ονειρεύομαι εκείνο το εικονογραφημένο βιβλίο.
Και τώρα είναι αυτό.
Με διάλεξε.
Χέρικ... μην τον τρομάξεις.
Δεν έχει ακόμα συμβιβαστεί με αυτό που του συμβαίνει.
Είναι νευριασμένος και φοβισμένος και...
δεν θέλει να πεθάνει.
Ποιος θέλει;
Κύριε Τζόνσον; Μην πανικοβάλλεστε!
Συγχωρέστε με που παρακάμπτω τις τυπικότητες.
Ξέρετε πολύ καλά πόσο σημαντικός είναι ο χρόνος.
Ονομάζομαι Γουίλλιαμ Χέρικ και έχω μια πρόταση για εσάς...
Ναι, πάλι σταμάτησε να δουλεύει.
Ναι, την ανοίγω τώρα. Ούτε ήχο δεν βγάζει.
Μπορείς; Υπέροχα.
Κατά τις έξι; Ή στις επτά;
Αν δεν είμαι εδώ, μπες μέσα μόνος σου. Υπέροχα.
Ωραία, τα λέμε μετά.
Κανονίστηκε. Ο Όουεν θα έρθει.
Ένα καφέ σκέτο. Χωρίς ζάχαρη. Λίγο κρύο νερό μόνο από τη βρύση.
- Γεια σου, Τζόσι. - Θεέ μου. Εσύ είσαι αλήθεια;
- Δεν έχεις αλλάξει. - Ούτε κι εσύ.
Ψεύτη.
- Τι κάνεις εδώ; - Εδώ μένω. Εδώ δουλεύω. Εσύ;
Μετακομίσαμε εδώ όταν πήρε σύνταξη ο σύζυγος μου.
- Παντρεύτηκες! - Πέθανε πριν από 5 χρόνια.
Λυπάμαι.
- Εσύ; - Μπα... Μόνος μου. Όπως πάντα.
- Ολομόναχος; - Όχι.
Έχω ένα σπίτι που το μοιράζομαι με κάτι φίλους.
Δεν είναι βρικόλακες, είναι κάτι άλλο.
Είχαμε έρθει εδώ στο Μπρίστολ για Σαββατοκύριακο. Το θυμάσαι;
- Στο ξενοδοχείο Κλίφτον. - Ο κύριος και η κυρία Μακάρτνει.
Ήταν η δεκαετία του '60.
Η «μπιτλομανία». Ήταν το πρώτο όνομα που σκέφτηκα.
Είχα κλέψει τη βέρα της μητέρας μου.
Βγαίναμε από το δωμάτιο μόνο για να αγοράσουμε τσιγάρα και σοκολάτες.
- Με συγχωρείτε, πρέπει να μιλήσουμε. - Γεια σου, Τζορτζ.
Από εδώ η Τζόσι. Ο Τζορτζ είναι ένας από τους φίλους που σου έλεγα.
- Μάλιστα. Χαίρετε. - Χαίρετε.
Η Τζόσι κι εγώ βγαίναμε έξω για λίγο καιρό.
Στη δεκαετία του '60.
Μην ανησυχείς, ξέρει.
- Ωραία... ωραία... - Τι ήθελες να μου πεις;
Θα τα πούμε αργότερα.
- Είσαι πολύ κακός. - Τι; Γιατί;
Μίτσελ, μόλις τον έδωσες στεγνά.
Γιατί είσαι εδώ;
- Είσαι άρρωστη; - Καρκίνος στους πνεύμονες.
- Μπορούν; - Όχι.
Για να σε δω... παγωμένος... σαν σε φωτογραφία.
Τζορτζ;
Γιατί έκανα τον κόπο;
Γεια σου.
Ελπίζω να μην το αφαιρέσεις αυτό από την εγγύηση.
Άννι;
Όχι πια.
Είμαι το Σκότος.
Είμαι ο Θάνατος...
η εκδίκηση και η οργή. Η φωτιά και το αίμα.
Το διαμάντι και τα οστά. Το ζαφείρι και...
το ατσάλι.
Ομολόγησε, Όουεν.
Ομολόγησεεε...
Κλασσικό.
Άννι.
Μόνο αυτό μπορείς να κάνεις;
Το ήξερα.
Όλα όσα συνέβαιναν στο σπίτι μου...
νόμιζα πως ήταν...
η ενοχή.
Έπρεπε να το ξέρω...
πως ακόμα και ο θάνατος δεν θα άντεχε τα μούτρα σου.
Θέλω να πω, περί αυτού δεν πρόκειται;
- Αρχίσαμε πάλι τα ίδια; - Μούτρα;
Με σκότωσες.
Και τι είσαι τώρα; Φάντασμα; Πως γίνεται αυτό;
Τι; Άντε, μίλα.
Αμίλητη σαν τον τάφο.
Νομίζω πως τελειώσαμε εδώ. Εσύ τι λες;
Θα πρέπει να αρχίσω να χρεώνω νοίκι για τρία άτομα.
Τα λέμε.
- Τι κάνουν οι άλλοι; - Ο Σόρενσον μόλις έκλασε...
οπότε όλοι τους συγχαίρουν ο ένας τον άλλον.
Είναι σαν να δειπνείς με τους Κένεντι εκεί πέρα.
- Σε προσέχουν καθόλου οι άλλοι; - Δεν με αφήνουν λεπτό ήσυχο.
Δε μπορώ ούτε για κατούρημα να πάω χωρίς να με ρωτήσει κάποιος...
- ..."Να σου κάνω παρέα;" - Αυτός ήταν σίγουρα ο Σεθ.
Τι να πω... είμαστε κατενθουσιασμένοι που γύρισες.
- Τίποτα; - Θα πάρει λίγη ώρα ακόμα.
Κάνε ένα διάλειμμα. Πήγαινε να κάτσεις με τους τύπους από το ΜΕΝΣΑ.
Όχι, πρέπει να είναι κάποιος εδώ μόλις ξυπνήσει.
Τα πράγματα που θα είδε στο μεταξύ...
Αναρωτιόμουν... εφόσον στρατολογείτε κόσμο...
και κάνετε προσφορές, μπορώ να μιλήσω σε κάποια που γνωρίζω;
- Φυσικά. Σε ποια; - Είναι παλιά μου φίλη.
- Είναι στο νοσοκομείο, είναι άρρωστη. - Τι δουλειά κάνει;
Δεν είμαι σίγουρος, ήταν δασκάλα χορού όταν τη γνώριζα.
Δεν θα έλεγα πως είναι και "άνθρωπος-κλειδί".
Αλλά γιατί όχι. Για το καλό της εξέλιξης...
- ...όλοι θα πρέπει να ξέρουμε χορό. - Τέλεια. Σ' ευχαριστώ.
Καλύτερα να μην το κάνεις.
Να τους αφήσεις να πάρουν κάποιον για τον οποίο νοιάζεσαι.
- Γιατί όχι; - Μπορεί να γίνουν σκληροί.
- Σε αλλάζει αυτή η ζωή. - Εμένα δεν με άλλαξε.
Σε άλλαξε.
Απλά άργησε.
Τι τρέχει, Λόρεν; Νόμιζα πως ήσουν ευτυχισμένη.
Γιατί να μην είμαι ευτυχισμένη; Καλύπτουν την κάθε μου ανάγκη.
Όλα είναι καλά, όλα πάνε μια χαρά.
Άνθρωποι. Υπήρχαν άνθρωποι εκεί.
Το ξέρω, όλα είναι εντάξει τώρα. Είσαι ασφαλής. Είσαι σπίτι σου τώρα.
Δεν τρόμαξε... καθόλου;
Είναι λογικό αν το σκεφτείς...
περιμέναμε να αντιδράσει σαν φυσιολογικός άνθρωπος...
παρόλο που μιλάμε για κάποιον που σκότωσε την αρραβωνιαστικιά του...
το συγκάλυψε και επινόησε ένα τόπο εγκλήματος.
- Και τι θα κάνουμε τώρα; - Υποθέτω πως πρέπει να δω την Τζέινι.
- Να πάω όσο αυτός είναι στη δουλειά. - Την κοπέλα του Όουεν;
Αυτή θα είναι η επόμενη, έτσι δεν είναι;
Καλώς το χαμένο!
- Άργησες να γυρίσεις. - Ναι, είχα...
...κάτι πράγματα. Ήταν μια τρελή μέρα.
Είναι κάποιο από αυτά καφές;
Όχι... αυτό ή μάλλον εκείνο.
Αποφάσισα να στοιχειώσω τον Όουεν.
Τέλεια.
Ήθελα να μιλήσουμε και μαζί πρώτα, αλλά...
τέλος πάντων, με είδε σήμερα μα δεν αντέδρασε όπως περίμενα και...
νομίζω πως τώρα θα πρέπει να δω την Τζέινι.
- Καλό μου ακούγεται. - Εσύ που ήσουν;
- Στη δουλειά, σου το είπα. - Όχι όλη την ώρα.
Ήμουν απασχολημένος.
Γύρισες σ' αυτούς, έτσι δεν είναι;
- Αυτή τη φορά είναι διαφορετικά. - Άρχισες πάλι να σκοτώνεις;
Είναι εθελοντικό. Κανείς δεν αναγκάζεται να κάνει κάτι.
- Δίνουμε στους ανθρώπους ελπίδα. - Τώρα πια τα έχω ακούσει όλα.
Μα εσύ πάντα έλεγες πως έχοντας αυτό το σπίτι ένιωθες μέρος της ανθρωπότητας...
ένα "καταφύγιο" από αυτό που είσαι.
Της ανθρωπότητας; Οι περισσότεροι άνθρωποι ακόμα δείχνουν τα αεροπλάνα.
Ο τρόπος με τον οποίο μιλάτε εσείς οι δυο γι' αυτούς...
πόσο γοητευτικοί είναι, πόσο καλοί.
Λες και είναι ο Χάουαρντ από τις παλιό-διφημίσεις της Χάλιφαξ.
Είναι ανόητοι και νταήδες και σκληροί κι εμείς δεν θα τους μοιάσουμε ποτέ.
Και Δόξα τω Θεώ γι' αυτό. Αυτοί είναι τα τέρατα.
Δεν το πιστεύω πως μου πήρε τόσο καιρό να το καταλάβω.
Είναι δύσκολο να το καταλάβεις, το ξέρω.
Απλά υπάρχει κι άλλη επιλογή.
Αν συμφωνήσω...
τι θα συμβεί;
- Θα γίνω καλά; - Αμέσως.
Και όχι μόνο εσύ, όλοι.
Τέτοια μέρη θα γίνουν μουσεία.
Δεν θα υπάρχει πείνα, ούτε πόλεμος.
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ σταμάτα να μιλάς.
Δεν σ' αναγνωρίζω όταν μιλάς έτσι.
Αλλά δεν θα...
θα ήμουν έτσι.
- Δεν θα ήμουν νέα. - Όχι, θα ήσουν...
Παγωμένη, όπως μια φωτογραφία;
- Μαζί σου; - Για πάντα.
- Λυπάμαι. - Δεν πειράζει, δεν πειράζει.
Έτσι ήταν και για μένα στην αρχή.
Όχι, αυτό είναι διαφορετικό.
Το να είσαι άνθρωπος, σημαίνει πως είσαι θνητός. Σημαίνει πως πεθαίνεις.
Δεν μπορείς να το στερήσεις αυτό από κάποιον.
Κανείς δεν θα το στερηθεί. Δεν καταλαβαίνεις πως είναι μια επιλογή;
Είναι ένα κόλπο.
Για όνομα του Θεού, Μίτσελ! Επειδή προσφέρονται να το κάνουν...
δεν σημαίνει πως δεν είναι απάτη.
Προσφέρεις κάτι το οποίο δεν έχεις δικαίωμα να προσφέρεις.
Εννοείται πως ο κόσμος θέλει την αιώνια ζωή.
Ο κόσμος θέλει και τη θανατική καταδίκη, μα δεν σημαίνει πως είναι σωστό.
Είναι η εξέλιξη.
Τέρμα οι γέννες; Τέρμα οι θάνατοι;
Αυτό δεν είναι εξέλιξη, είναι το τέλος.
Ήταν πράγματι δική σου ιδέα να με πλησιάσεις;
Ο Μίτσελ που ήξερα δεν θα είχε καν ονειρευτεί...
- Ήθελα να σε σώσω. - Όχι, δεν νομίζω ήταν αυτό.
Αυτοί με τους οποίους μένεις, οι φίλοι σου...
το ξέρουν;
Νομίζω πως γι' αυτό τον ρώτησες αν μπορείς να μου μιλήσεις.
Επειδή ήξερες πως θα σου το έλεγα αυτό.
Τζέινι, εγώ είμαι. Όχι, όχι, μη.
Ωραία, εσύ λοιπόν φρίκαρες.
Γεια σου.
Τζέινι, Τζέινι.
Τζέινι, δεν θα σου κάνω κακό.
Μου έβγαλες τα παπούτσια μου.
Θεέ μου, γιατί μου έβγαλες τα παπούτσια μου;
Λιποθύμησες. Αυτό πρέπει να κάνεις όταν κάποιος λιποθυμάει.
Το έκανες για να με κρατήσεις εδώ. Το έκανες για να μην μπορώ να ξεφύγω.
Αν ήθελα να σε κρατήσω εδώ, θα σου είχε κόψει τα πόδια.
Όχι...
Άκου, δεν θα σου κόψω τα πόδια.
Είσαι νεκρή.
Πέθανες.
Έπεσες από τη σκάλα και χτύπησες το κεφάλι σου.
Δεν έγινε έτσι.
- Μου το είπε ο Όουεν. - Ο Όουεν... με σκότωσε.
Δεν είναι αλήθεια.
Γι' αυτό είμαι ακόμα εδώ.
Δεν μπορώ να το ξεπεράσω.
Ήθελα να σε προειδοποιήσω... επειδή...
- ...εσύ είσαι η επόμενη. - Λες ψέματα. Με αγαπάει.
Αν μου πεις πως δεν έχει απλώσει ποτέ χέρι πάνω σου,
ότι ποτέ, ότι ούτε για μια στιγμή δεν τον έχεις φοβηθεί,
τότε θα φύγω αυτή τη στιγμή.
Μερικές φορές...
- Τι; - Όχι.
- Πρέπει να το πεις. - Όχι.
Θα τρελαθώ, αυτό είναι.
Το ίδιο πράγμα έπαθε και η θεία μου η Λίντα,
έβλεπε συνέχεια τις αδελφές Μπρόντε στην κρεβατοκάμαρά της.
Όουεν.
Όουεν! Όουεν.
- Τι έπαθες; - Θα τρελαθώ. Θα τρελαθώ.
- Για τι πράγμα μιλάς; - Βλέπω διάφορα. Είναι η Άννι.
Είναι εδώ, Όουεν. Θα μου έκοβε τα πόδια.
Δεν είπα εγώ κάτι τέτοιο.
- Δεν βλέπω τίποτα. - Μην το ακούς, Τζέινι.
- Λέει ψέματα. Με κοιτάει. - Ακόμα μιλάει, έχει τη φωνή της.
Αγάπη μου, σου το ορκίζομαι,
- δεν βλέπω τίποτα. - Τίποτα;
Μην τον ακούς, Τζέινι. Άκουσε εμένα. Με είδες, μου μίλησες.
Θεέ μου, κάν' το να σταματήσει.
Τι σου έλεγε, μωρό μου;
Τι πιστεύεις ότι σου έλεγε;
Λέει... πως τη σκότωσες.
Έτσι, ε;
Ξέρεις τι πιστεύω εγώ; Είναι μια καθυστερημένη αντίδραση.
Τι θέλεις να πεις;
Νομίζω πως αισθάνεσαι άσχημα,
εξαιτίας των όσων κάναμε όσο ήταν ακόμα ζωντανή.
Εξαιτίας της σχέσης μας.
Ναι...
Όλα τα e-mail και τα μηνύματα. Εκείνη τη φορά στη δουλειά σου.
Μέσα στη Λέξους.
Στο πάρτι των αρραβώνων μας.
- Στο πάρτι των αρραβώνων; Πώς; - Στις τουαλέτες για ανάπηρους.
Όλα αυτά είναι μια αντίδραση σ' αυτό.
Ξέρεις κάτι; Όπως βλέπεις η Άννι θα το λάτρευε.
Ήταν πάντα πικρόχολη.
Σ' όλη της τη ζωή... πικρόχολη με όσους ήταν πιο έξυπνοι.
Με όσους πετύχαιναν κάτι.
Παραμόνευε στη γωνία έτοιμη να πυροβολήσει, η σκύλα...
χωρίς ποτέ να συμμετέχει και να ρισκάρει.
Ζούσε τη ζωή της στο περιθώριο.
Σα φάντασμα.
Άρα δεν με περνάς για τρελή;
Όχι, μωρό μου. Αυτό είναι μια απόδειξη...
του πόσο υπέροχος και προστατευτικός άνθρωπος είσαι.
- Αλήθεια δεν βλέπεις τίποτα; - Έλα τώρα.
Ξέρεις κάτι;
Αλήθεια δεν μπορώ να δω.
Ο γιατρός θα έρθει σε λίγο.
- Γεια σου, αγόρι μου. - Γεια σου, κορίτσι μου.
Κάποια πράγματα... Πρώτον, η Λούσι Γουίλις, η ασθενής με την θρόμβωση...
θα ακολουθεί τους τραυματιοφορείς που μπαίνουν στο ακτινολογικό γιατί...
είναι ο μόνος τρόπος να κινείται η καημένη.
Το 'πιασα.
Δεύτερον, βγήκαν τα αποτελέσματα...
και φαίνεται ότι έχεις φανταστικά οπίσθια.
Ωραία. Τότε πρέπει να πω ότι εσύ έχεις δυο υπέροχα...
Θέλω να σου μιλήσω.
- Δεν ξέρω τι σου είπε ο Μίτσελ για... - Σκάσε.
- Εντάξει. - Ο Μίτσελ έχει μπελάδες.
Τι;
Μου γνώρισε κάποιον βρικόλακα.
Για να με αλλάξει. Να με κάνει δίκη τους.
Οι βρικόλακες κινητοποιούνται.
Το κάνουν να μοιάζει σαν τη Νέα Κίνηση, αλλά πρόκειται για επιδρομή. Πραξικόπημα.
Και το πρώτο που κάνουν είναι να αλλάζουν όλο και περισσότερους.
Έρχονται εδώ και μιλούν σ' αυτούς που πεθαίνουν.
Ανακατεύεται κι ο Μίτσελ σ' αυτό;
- Αυτός τους βάζει μέσα. - Χριστέ μου.
- Τι κάνουμε τώρα; - Το σχέδιό σου.
Πρόκειται για κάτι...
- Χρήσιμο; Όχι, είναι περιστασιακό. - Ωραία.
Νόμιζα πως είσαι... μάγος ή κάτι τέτοιο.
Μάγος; Είναι γελοίο.
Αν βγεις ραντεβού με βρικόλακα αλλάζεις άποψη για το τι είναι γελοίο.
Πρέπει να πάω σπίτι. Πρέπει να...
Πόσα άτομα σχεδιάζουν να αλλάξουν;
- Πόσο άσχημα είναι τα πράματα; - Το είπε. Εκείνος ο άντρας. Είπε...
"Κανένας δεν μένει πίσω."
Γεια!
Ξέρεις τι δεν καταλαβαίνω; Γιατί στο Μπρίστολ;
Γιατί όχι στο Λονδίνο ή στο Μάντσεστερ;
Ο πρώτος βρικόλακας ήρθε εδώ το 1630. Ο Ρίτσαρντ Τέρνερ.
Ποτέ δεν σκεφτήκαμε να κινηθούμε κάπου αλλού.
- Ο πρώτος βρικόλακας έζησε εδώ; - Ο πρώτος που ζούσε διπλή ζωή.
Μπήκε στο κοινοβούλιο, ήταν έμπορος σκλάβων, μπορεί να σκότωσε...
και χίλιους ανθρώπους.
- Κανένας δεν το έμαθε. - Δεν στα 'χει πει κανείς;
Οι καλύτερες ιστορίες είναι οι δικές σου Μίτσελ.
Όλοι οι άλλοι είναι σαν τους αλήτες έξω απ' την πόρτα.
Αλλά για σένα... όλοι λένε για το πότε ο Μίτσελ άλλαξε εκείνα τα δίδυμα...
- ...πότε άλλαξε τον στρατιώτη. - Πρέπει να μιλήσω στο Χέρικ.
- Θες να σε αναγγείλω; - Θέλω να φύγεις απ' τη μέση.
Να το κάνουμε αυτό πιο συχνά.
Ήρθε ο Μίτσελ.
Είναι κανείς;
Δεν της έδωσες αρκετό χρόνο.
Είπα στον τελευταίο που ήρθε ότι θα γυρίσει.
- Τι κάνετε εδώ; - Σε παρακαλώ. Ας τηρούμαι τους κανόνες.
Γι' αυτό πέθανε ο Μάικλ και αρρώστησε η Ντέζυ.
Για τι πράγμα μιλάς;
Καθόμαστε ήσυχοι. Τρώμε όταν μας λέτε.
Αλλά είστε πολλοί πλέον. Κανείς μας δεν προλαβαίνει να συνέρθει.
- Τρέφονται από... εσάς; - Σε παρακαλώ.
- Πόσο καιρό είστε εδώ; - Εβδομάδες.
Υπήρχαν ρούχα άλλων όταν ήρθαμε. Παιχνίδια κάτω απ' τα κρεβάτια.
Θα σε ενημερώναμε. Αλλά μ' αρέσει στη ζωή...
που όλα γίνονται στην ώρα τους.
Άννι! Πρέπει να σώσουμε το Μίτσελ.
Το θέμα με τους βρικόλακες είναι πιο σοβαρό απ' όσο νομίζαμε.
Αυτή η γυναίκα στο νοσοκομείο είναι... θα στα πω στο δρόμο.
Βασίζονται σε εθελοντές. Τα στερεότητα δεν εμποδίζουν αυτούς τους ανθρώπους.
Δεν έχω ιδέα τι ψάχνω.
Κάτι για να αμυνθώ... αλλά ως τώρα πήρα το χτυπητήρι και το φορτιστή του κινητού.
Τι πρέπει να πάρουμε; Σταυρούς και σκόρδο;
Έπρεπε να έχουμε δει πιο πολλές ταινίες. Έπρεπε... να μου έχεις απαντήσει.
Όταν θες να συνεισφέρεις, πες κάτι που ξέρεις. Νιώσε ελεύθερη.
Δεν μπορώ.
Τι είπες;
Με νίκησε.
Δεν μπορώ να κουνηθώ, δεν μπορώ να...
Ο Όουεν με νίκησε. Δεν μπορώ να τον αγγίξω.
Συνεχίζει να με σκοτώνει.
Πρώτα, σταμάτα να μιλάς.
Μετά σήκω για να βοηθήσεις!
- Δεν καταλαβαίνεις; - Όχι. Ο Μίτσελ, σε χρειάζεται.
Ο φίλος σου. Αν δεν μπορείς να τον βοηθήσεις θα κάνεις στο εαυτό σου...
το μοναδικό πράγμα που δεν μπόρεσε να σου κάνει ο Όουεν.
Γιατί θα έχεις πεθάνει στ' αλήθεια.
Είσαι σίγουρος πως εδώ είναι η διοίκηση των βρικολάκων;
Καλησπέρα. Λυπάμαι αλλά έχουμε κλείσει αυτή τη στιγμή.
Αλλά έχω ένα τηλέφωνο που μπορείτε... Θεέ μου!
- Τι θέλεις; - Ή έχετε...
την χειρότερη ρεσεψιόν που υπάρχει ή ήρθαμε στο σωστό μέρος.
- Θέλουμε το Μίτσελ. - Τρελαθήκατε;
- Κάντε πίσω πριν καλέσω τους υπόλοιπους. - Μπορούμε να του αφήσουμε ένα μήνυμα;
- Τι στον κόρακα είναι αυτήν; - Είμαι φάντασμα.
Πλάκα μου κάνεις! Μπορείς να κινείς αντικείμενα και να περπατάς;
Νομίζω πως ο καθένας μπορεί να το κάνει αυτό.
Βούλωσ' το, μαλάκα.
Δεν σου 'σπασα τα μούτρα επειδή έχω σκουπίσει.
- Ωραία... πάω να βρω το Μίτσελ - Αυτό ήταν!
Θα καλέσω τα παιδιά και θα διασκεδάσουμε μαζί σου.
- Άννι! Λίγη βοήθεια εδώ. - Σόρσον, συναγερμός!
Καλή κίνηση!
Να σ' ακούσω να γαυγίζεις, κουταβάκι!
- Με χτύπησες με καρέκλα; - Ναι, συγγνώμη!
Τι τρέχει με εσάς; Πόνεσε διαολεμένα.
Άννι, χτύπα τον ξανά.
- Να τον ξαναχτυπήσω; - Χτύπα ξανά. Ξανά!
Θα το κάνουμε με τον παλιό τρόπο.
Ξανά Άννι, ξανά!
Ήταν αξιοθρήνητο. Ήμασταν οι πιο γκέι νίτζα του κόσμου.
Δεν το καταλαβαίνω. Τον χτύπησα με καρέκλα και δεν έπαθε τίποτα...
εσύ τον έσπρωξες με το κοριτσίστικο χέρι σου και βγήκε νοκ άουτ.
Νομίζω πως τον νίκησε το Άστρο του Δαυίδ. Ο Μίτσελ το βλέπει συνέχεια.
Το φυλάει όταν μεταμορφώνομαι, γιατί δεν παθαίνει τίποτα;
Θεέ μου, ζαλίζομαι.
Ήταν ο πρώτος καυγάς που μπλέκομαι.
Καλύτερα να το συνηθίσεις. Έτσι θα είναι η ζωή μας.
- Πώς είναι το χέρι σου; - Πονάει πολύ. Στ' αλήθεια...
πρέπει να έχει μελανιάσει.
- Ποιοι είναι οι άνθρωποι στο δωμάτιο; - Οι περισσότεροι είναι φυγάδες.
Είπες πως το σκηνικό αυτό θα γίνει με εθελοντές. Δεν μου φάνηκαν εθελοντές.
Πώς νόμιζες πως θα γινόταν όλο αυτό;
Με παρακάλια και ευγένειες; Η εξέλιξη έχει και θύματα.
Οι ρωμαίοι καταβρόχθισαν κάθε εκατοστό του κόσμου...
και μας κληρονόμησαν αρδευτικά έργα, την ιατρική και την δημοκρατία.
Η οθωμανική αυτοκρατορία κατέκτησε τρεις ηπείρους...
αλλά μας έδωσε την παιδία και το σύστημα δικαίου.
Νομίζεις πως δεν χύθηκε αίμα για όλες αυτές τις κατακτήσεις;
Είναι ένα δοχείο που ανακατεύεται η Ιστορία.
Δεν είμαστε καλοί ή κακοί, είμαστε το ίδιο το μέλλον.
Οι άνθρωποι σ' εκείνο το δωμάτιο πώς συμμετέχουν σ' αυτό;
Είναι ένα είδος πειράματος. Μια θεωρία.
Μα δεν τους άλλαξες.
Δεν είπα πως θέλω μια ολοκληρωτική αλλαγή.
Μια ομάδα ανθρώπων θα διατηρείται πάντα ζωντανή και αγνή.
- Γιατί; - Πρέπει να τρεφόμαστε.
Αυτή είναι η ουσία. Μαθήματα ιστορίας, φιλοσοφίες...
όλα είναι στάχτη στα μάτια. Απλά θέλεις να φας.
- Απλά θέλεις να σκοτώσεις. - Είναι ωραία η αίσθηση.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Λυπάμαι, Μίτσελ.
Δεν μπορείς να μπαινοβγαίνεις ανάλογα με τα κέφια σου.
Δεν μπορείς να κάνεις πεισματάκια.
Μας στέλνεις κάποιο μήνυμα.
Καταλαβαίνεις, έτσι;
Θα είμαστε ευγενικοί.
Κι οι φίλοι μου;
- Εννοείς το σκύλο; - Και μια κοπέλα. Ένα φάντασμα.
Όταν συμβεί...
σου υπόσχομαι πως θα είμαι εγώ, όχι ο Σεθ.
Όχι κάποιος σαν αυτόν.
Τι πρέπει να κάνουμε;
Μπορεί να γίνει εδώ. Πιες κάτι, διάλεξε μια καρέκλα...
σπάσε ένα πόδι της και κάντο αιχμηρό.
Κάνε μου μια χάρη. Μετά απ' ότι γίνει...
μην διαδίδεις για μένα αυτά που λες τώρα.
Μην διηγείστε μεταξύ σας ιστορίες για όσα έκανα.
- Δεν θέλω να με θυμούνται έτσι. - Ποτέ δεν σε πάσαρα ως κακό.
Δεν θέλω να γίνω έμπνευση για κάτι τέτοιο.
- Καλύτερα να με ξεχάσουν. - Μπορούμε να αρχίσουμε;
Ποιος θέλει λίγη απ' την καρέκλα μου;
Σοβαρά, έπρεπε να έχουμε ετοιμάσει κάτι...
Τρέξτε!
Επίθεση!
Πήγα για να δω αν το πεδίο είναι ελεύθερο.
- Είναι; - Καθόλου!
- Σε είδες κανείς; - Πιθανόν.
Γαμώ το. Από εδώ!
- Άννι; - Εδώ είμαι.
- Έλα εδώ, φιλάρα. - Άννι, φύγε από εδώ.
- Όχι, δεν θα σ' αφήσω. - Άννι, φύγε!
Δεν θα πιάσει, ηλίθιε. Πέσατε σε παγίδα.
Άσ' τους να φύγουν Σεθ. Υπόσχομαι αν φύγουν, να παραδοθώ.
Πλέον, δεν θα κοιτάει τα βυζιά μου όταν μου μιλάει.
Πάμε να φύγουμε!
Πάμε!
Από εδώ.
Πάμε!
Πού πάμε;
Δεν ξέρω, κάπου θα βρούμε. Πάμε.
- Δεν μπορούμε να πάμε πουθενά. - Όχι, θα βρούμε κάπου να κρυφτούμε.
Αλλά δεν μπορώ να κρυφτώ απ' τον εαυτό μου.
Τι λες τώρα; Δεν μπορείς να γυρίσεις.
Άντε, Μίτσελ!
Εσύ με έβαλες σ' αυτόν τον κόσμο.
- Περίμενε. - Θέλω να με βγάλεις.
- Όχι, δεν υπάρχει περίπτωση. - Σε παρακαλώ.
Είδες τους ανθρώπους σ' εκείνο το δωμάτιο.
- Πήγαινα κι εγώ εκεί. - Μην το κάνεις.
Τα πρόσωπά τους... μερικές φορές δεν αντιστέκονταν καθόλου.
- Τι κάνετε; - Γιατί δεν μου το είπες;
Γιατί θα με σταματούσες, και το απολάμβανα πολύ.
Σε παρακαλώ, Λόρεν. Μην με βάλεις να το κάνω.
Πρέπει. Ο παλιός μου εαυτός, που είχε πυρετό...
και φοβόταν ότι θα καταλάβουν οι γονείς ότι κάπνιζε, χάθηκε για πάντα.
Σύντομα το μόνο που θα μείνει θα είναι ο βρικόλακας.
- Δεν μπορώ, Λόρεν. - Δεν έχουμε χρόνο.
- Μας έσωσες. - Τώρα σώσε με εσύ.
Κάποιος πρέπει να τον σταματήσει. Θέλει να καταστρέψει τα πάντα.
Ήρθε η ώρα.
Ευχαριστώ.
Όχι για το τσάι.
Αν ήξερα ότι θα ήταν τόσο κινηματογραφικό...
ίσως να μην μπλεκόμουν.
Λυπάμαι για τη Λόρεν.
Γεια σου, μωρό μου. Γύρισα. Πήρα το μήνυμά σου.
Όλο το συγκρότημα εδώ. Αυτοί τι είναι, οι δεύτερες φωνές;
Γαμώ το. Δεν είστε κι εσείς φαντάσματα, έτσι;
Το ήξερα ότι έπρεπε να σας ζητήσω συστατική επιστολή.
Να ρωτήσω κάτι;
Όλο αυτό συμβαίνει για να νιώσω ένοχος;
Αυτό κάνουμε εδώ; Γιατί δεν θα πιάσει.
Ένα πράγμα που δεν σου είπαν...
είναι ότι όταν σκοτώνεις κάποιον και να ζεις μ' αυτό...
γίνεσαι άτρωτος.
Θεός.
Κάτι που δεν έχεις αναρωτηθεί ακόμα. Αν υπάρχω εγώ...
τι άλλο υπάρχει;
Νομίζεις πως είσαι ο κακός ο λύκος, πρέπει να δεις τον Τζορτζ με πανσέληνο.
Νομίζεις πως είσαι ένας ψυχρός δολοφόνος...
αλλά ο Μίτσελ σκότωνε 80 χρόνια πριν εσύ γεννηθείς.
Δεν το 'πιασες ακόμα; Είμαι μονό η κορυφή του παγόβουνου.
Εγώ είμαι τα καλά νέα.
Κοιτάξου. Είσαι ευχαριστημένος με τον μικρό, βρώμικο φόνο σου.
Το θέμα είναι ότι μπροστά στο πραγματικό κακό, τα κάνεις πάνω σου.
Μάθε λοιπόν πως τριγυρίζεις έξω απ' την αγέλη.
Εδώ, κυριαρχούν τα άγρια... και σε οσμιστήκαμε.
Μπορούμε να σε κυνηγήσουμε μέχρι την άκρη της γης και να σε βασανίσουμε.
Τώρα θα μάθεις για το πιο ζοφερό πράγμα που υπάρχει...
κάτι που ξέρουν μόνο οι νεκροί.
- Είναι ψέματα! - Το έχω δει. Θες τη συμβουλή μου;
Βρες ένα ασφαλές μέρος με κλειδαριές και σκυλιά-φύλακες...
και μην σβήσεις ποτέ το φως.
- Πάω να βάλω τη τσαγιέρα. - Τι του είπες;
Ένα μυστικό.
Και τώρα τι γίνεται; Με μένα.
Νόμιζα πως θα έπεφταν πυροτεχνήματα και θα άνοιγαν οι ουρανοί.
Νόμιζα πως θα ερχόταν κι ο Έλβις.
- Μάλλον πρέπει να περιμένουμε. - Να περιμένουμε; Γιατί;
Στην τηλεόραση έχει το Ρίαλ Χαστλ στις 8.30.
- Αλήθεια; - Αν είναι το φινάλε το ζήτημα...
τότε τι συνιστά ένα φινάλε;
Τι πρέπει να κάνει ο Όουεν; Να αυτοκτονήσει;
Τι μπορώ να κάνω για σας;
- Να με προσέχετε. - Εντάξει.
- Σας απείλησε κανείς; - Σκότωσα την κοπέλα μου.
Και τώρα ζει με κάποιον που πρέπει να είναι λυκάνθρωπος...
κι έναν βρικόλακα και θέλουν να με βασανίσουν.
- Γι' αυτό πρέπει να βρω ασφαλές μέρος. - Κατάλαβα.
Σ' αυτήν την περίπτωση θα χρειαστεί διαφορετική αντιμετώπισή.
Άννι... αυτά που είπες στο Όουεν...
τι σήμαιναν; Δεν σε έχω δει ξανά έτσι.
Είναι αστείο το πώς σε αλλάζει μια επερχόμενη στρατιά από βρικόλακες.
Τα λέμε.
Παιδιά...
Θεέ μου, είναι εδώ.
Αυτό είναι λοιπόν; Αυτός είναι ο θάνατος;
- Πρέπει να κάνω βαλίτσα; - Όχι. Μάλλον όχι.
- Πηγαίνεις όπως είσαι. - Τι είναι;
Απ' την άλλη μεριά υπάρχει κάτι ωραίο ή όχι;
Μάλλον όχι.
Τότε γιατί πηγαίνεις; Δεν είναι λογικό. Μείνε σε παρακαλώ!
Αφού δεν ξέρεις τι υπάρχει γιατί πηγαίνεις;
- Γιατί είναι ένα φινάλε. - Πρέπει να πω αντίο.
- Θα είστε εντάξει; - Ναι, θα τον προσέχω.
Με μισούσες.
- Δεν σε μισούσα! - Το έκανες.
- Μην σκοτώσεις κανέναν. - Καλή συμβουλή.
Σημείωσέ το.
Οπότε φεύγω.
Είναι γελοίο!
Είσαι τυχεροί. Οι περισσότεροι δεν έχουν την ευκαιρία να πουν αντίο.
Το ξέρω... γαμώ το!
Ίσως θες να αλλάξεις τα τελευταία λόγια σου.
Τζορτζ, όταν την ανοίξω, μην κοιτάξεις μέσα.
Είναι κρύα.
- Κάποιος είναι στην πόρτα! - Όλα εντάξει.
- Είναι η άλλη πόρτα. - Τι;
Είναι η εξώπορτα.
- Θεέ μου! - Κατουρήθηκα λιγάκι.
Τώρα θυμήθηκαν να μας χτυπήσουν;
- Ίσως φύγουν. - Είναι εξωφρενικό.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο ενώ μας χτυπάν.
Προσκάλεσέ με μέσα!
- Μίτσελ, τι να κάνω; - Βγάζουμε τη σφήνα;
Τζορτζ, πεθαίνει!
- Πρέπει να φύγεις. - Τι;
Δεν ξέρουμε για πόσο θα είναι εδώ η πόρτα...
μπορεί να είναι η μόνη σου ευκαιρία.
- Φύγε. - Μα πεθαίνει!
Θα τον πάω στο νοσοκομείο. Θα τα καταφέρω.
Ένα ασθενοφόρο...
Άννι... φύγε.
Φύγε!
Στο επόμενο επεισόδιο...
- Εσύ τι πιστεύεις; - Ότι είναι καιρός να ωριμάσω.
Εγώ είμαι η αρχή, αυτή η γη είναι δική μας...
κι έχουμε την αιωνιότητα δική μας.
Fight For Freedom The GreekTVSubs Supporters
Απόδοση Διαλόγων X-BeingHumanTeam [edesp, matovel]
Διανομή Υπότιτλων www.xsubs.tv